سانداکان در یک نگاه

سانداکان یکی از مقاصد مهم گردشگری برای علاقه مندان به دنیای وحش در کشور مالزی است. مرکز حفاظت از خرس آفتاب بورنئو، پناهگاه اورانگوتان و پارک جزیره لاک پشت از دیدنی های سانداکان محسوب می شوند.

سانداکان در یک نگاه

سانداکان (Sandakan) دومین شهر بزرگ ایالت صباح در کشور مالزی، واقع در قاره آسیا است. این شهر در ساحل شرقی ایالت، در کنار دریای سولو قرار گرفته است و در فاصله 1900 کیلومتری از کوالالامپور، پایتخت مالزی، 319 کیلومتری از کوتا کینابالو، مرکز ایالت صباح و 28 کیلومتری از مرز فیلیپین واقع شده است.

جمعیت سانداکان بیش از 396 هزار نفر و مساحت آن حدود 2.2 هزار کیلومتر مربع است. در این شهر دین های اسلام، بودیسم، تائویسم و مسیحیت بیش از بقیه ادیان رواج دارند و مردم به طور عمده به زبان مالزیایی صحبت می نمایند.

از قرن 15 میلادی تا سال 1658، سانداکان بخشی از امپراطوری بورنئو یی ها به شمار می رفت و بعد از آن تا سال 1882، تحت سلطنت سولو قرار داشت. در سال 1882 و با مستقر شدن کمپانی بریتانیایی نورث بورنئو، سانداکان پیشرفت های زیادی کرد و اقتصاد آن رونق یافت. با اشغال شدن شهر توسط ژاپنی ها در جنگ جهانی دوم، شهر از پیشروی در جهت توسعه بازایستاد و با بمباران نیروهای متفقین در 1944، سانداکان کاملا ویران شد. بعد از جنگ جهانی دوم، کمپانی نورث بورنئو، این شهر را به عنوان مستعمره به حکومت بریتانیا تسلیم کرد و خاتمه در سال 1963، استقلال مالزی به رسمیت شناخته شد.

فرمانروای ایالت صباح با حکمی تشریفاتی در راس حکومت است و بعد از آن هیئت مقننه ایالتی و هیئت وزرای ایالت قرار دارند. نخست وزیر رئیس هیئت وزرا به شمار میرود و در راس دولت مینشیند. مجلس ایالت نیز بر اساس سیستم وستمینستر اداره میگردد.

آب و هوای سانداکان استوایی به شمار می رود و نسبتا داغ و مرطوب است. بیشترین میزان بارندگی بین ماه های اکتبر تا فوریه و کمترین میزان در ماه آوریل صورت می گیرد. متوسط دمای هوای در طول سال از 23.2 تا 31.1 درجه سانتی گراد تغییر می نماید و میانگین بارش سالانه 3 هزار میلی متر برآورد شده است.

فرودگاه سانداکان (Sandakan Airport) در فاصله 14 کیلومتری غرب شهر قرار گرفته است و در آن پروازهایی از/ به کوتا کینابالو، کوالالامپور، کودات، تاوائو و زامبوانگا در فیلیپین برقرار است. همچنین با استفاده از فری می توان به بعضی مقاصد در جنوب فیلیپین مانند شهر زامبوانگا، جزیره تاوی تاوی و مجمع الجزایر سولو دسترسی داشت. برای جابجایی های درون شهری، اتوبوس، تاکسی و موتور های کرایه ای گزینه های خوبی محسوب می شوند.

سانداکان بیش از همه به غذاهای دریایی شهرت دارد و تابلو های نقاشی، سازهای سنتی موسیقی و غذاهای دریایی خشک شده یا نمک سود از مهم ترین سوغاتی های آن به شمار می روند. شما برای خرید می توانید به هاربر مال سانداکان (Harbour Mall Sandakan) و گنتینگ ماس مال (Gentingmas Mall) سر بزنید.

از محبوب ترین دیدنی های سانداکان می توان مرکز حفاظت از خرس آفتاب بورنئو (Bornean Sun Bear Conservation Centre)، پارک جزیره لاک پشت (Turtle Island Park)، پناهگاه میمون دماغ دراز لابوک بای (Labuk Bay Proboscis Monkey Sanctuary)، مرکز اکتشاف جنگل های بارانی (Rainforest Discovery Centre)، مزرعه کروکودیل سانداکان (Sandakan Crocodile Farm)، موزه میراث سانداکان (Sandakan Heritage Museum)، خانه اگنس کیت (Agnes Keith House) و غارهای گومانتونگ (Gomantong Caves) را نام برد.

دیگر دیدنی های سانداکان شامل مرکز توانبخشی اورانگوتان، پناهگاه اورانگوتان، پارک یادبود سانداکان و معبد بودایی پو جیه شیه می گردد.

منبع: کجارو / tripadvisor.com / budgetelpiqua.com / en.wikipedia.org

به "سانداکان در یک نگاه" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "سانداکان در یک نگاه"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید